Ziek
Stefan was altijd de rots in de branding voor zijn collega's. Met zijn scherpe inzicht en onvermoeibare inzet hielp hij de stad veilig te houden. Maar op een koude winterochtend voelde hij zich niet helemaal in orde. Terwijl de sneeuwvlokken naar beneden dwarrelden, kreeg hij het benauwd en besloot naar de huisarts te gaan.
De dokter stelde vast dat Stefan griep had. "Je moet rust nemen", zei ze. "Geen patrouilles voor jou de komende dagen." maar even een week in bed liggen Stefan , die gewend was om altijd in actie te zijn. vond dit wel even schrikken Thuisgekomen, voelde hij zich een beetje verloren. Zijn vriendin Lizzy maakte een kop thee voor Stefan, De dagen leken eindeloos en de muren van het huis leken steeds dichterbij te komen. Om de tijd te doden, als de kinderen op school waren en Lizzy op haar werk was, begon hij een boek te lezen over heldhaftige politiemensen uit het verleden. Het inspireerde hem en deed hem beseffen hoeveel hij zijn werk miste. Zijn collega's, die wisten dat hij ziek was, kwamen op bezoek met een mand vol lekkernijen en een kaart vol bemoedigende woorden. “We missen je op kantoor, Stefan”, schreven ze. Dit gebaar deed hem goed en gaf hem nieuwe energie. Na een paar dagen rust en herstel, voelde Stefan zich eindelijk weer beter. Zijn collega's verwelkomden hem met open armen terug op het bureau. Hij was opnieuw klaar om de stad te beschermen, maar met een nieuwe waardering voor de kleine dingen in het leven – zoals de steun van vrienden en de waarde van een goede gezondheid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten