Stefan rook een vreemde lucht

 

STEFAN ROOK EEN VREEMDE LUCHT!

Stefan was op zijn gebruikelijke patrouille door de rustige wijk toen hij een ongewone geur opmerkte. Het rook naar gas en het leek sterker te worden naarmate hij dichter bij een van de woningen kwam. Hij besloot om een kijkje te nemen.

Toen hij langs het huis reed zag hij rook ,toen hij bij de voordeur kwam zag hij dat er niemand thuis was . Met een gevoel van onbehagen belde hij toch  aan want misschien was de bewoner boven , maar er kwam geen antwoord. Hij besloot voorzichtig naar binnen te gaan. Het huis was donker en stil, op een paar zachte geluiden na die uit de keuken kwamen. Toen hij de keuken binnenging, zag hij een gasfornuis dat nog aanstond, met een pan erop die begon te roken. Voordat hij kon reageren, hoorde hij een doffe knal en voelde hij de grond trillen. De pan explodeerde en vuur en rook vulden de ruimte. Stefan wist dat hij snel moest handelen. Hij greep zijn radio en riep om hulp terwijl hij het huis uit rende. Hij riep tegen de buren om weg te gaan en afstand te houden. Terwijl de vlammen uit het raam sloegen, arriveerden de brandweermannen snel. 

Dankzij de snelle acties van Stefan is erger voorkomen. Het gezin dat in het huis woonde, was op vakantie maar  moest door Stefan op de hoogte gesteld worden. De brandweermannen blusten het vuur en onderzochten de schade. Het gezin was dankbaar voor de heldhaftige inspanning van Stefan.

Die avond, terwijl hij terugdacht aan het voorval, besefte hij hoe belangrijk zijn rol als agent was. Hij had niet alleen een explosie voorkomen, maar ook levens gered. Zijn moed en oplettendheid maakten een groot verschil in de gemeenschap, en dat gaf hem een gevoel van trots.

Ziek

 

Ziek

Stefan was altijd de rots in de branding voor zijn collega's. Met zijn scherpe inzicht en onvermoeibare inzet hielp hij de stad veilig te houden. Maar op een koude winterochtend voelde hij zich niet helemaal in orde. Terwijl de sneeuwvlokken naar beneden dwarrelden, kreeg hij het benauwd en besloot naar de huisarts te gaan.

De dokter stelde vast dat Stefan griep had. "Je moet rust nemen", zei ze. "Geen patrouilles voor jou de komende dagen." maar even een week in bed liggen Stefan , die gewend was om altijd in actie te zijn. vond dit wel even schrikken  Thuisgekomen, voelde hij zich een beetje verloren. Zijn vriendin Lizzy maakte een kop thee voor Stefan, De dagen leken eindeloos en de muren van het huis leken steeds dichterbij te komen. Om de tijd te doden, als de kinderen op school waren en Lizzy op haar werk was, begon hij een boek te lezen over heldhaftige politiemensen uit het verleden. Het inspireerde hem en deed hem beseffen hoeveel hij zijn werk miste. Zijn collega's, die wisten dat hij ziek was, kwamen op bezoek met een mand vol lekkernijen en een kaart vol bemoedigende woorden. “We missen je op kantoor, Stefan”, schreven ze. Dit gebaar deed hem goed en gaf hem nieuwe energie. Na een paar dagen rust en herstel, voelde Stefan zich eindelijk weer beter. Zijn collega's verwelkomden hem met open armen terug op het bureau. Hij was opnieuw klaar om de stad te beschermen, maar met een nieuwe waardering voor de kleine dingen in het leven – zoals de steun van vrienden en de waarde van een goede gezondheid.

 

Winterweer

 

WINTER WEER

Stefan had een ochtenddienst, hij was de stad  aan het patrouille.

de straten waren bedekt onder een dun laagje sneeuw.

Die als een zachte deken over alles lag.

Terwijl Stefan zijn ronden deed,merkte hij hoe de mensen zich warm aangekleed hadden in de richting van hun werk of school haastten.

Kinderen maakten vrolijke sneeuwballen en genoten van het winterweer.

plotseling hoorde Stefan een schreeuw. Hij reed met dde auto richting het geluid en zag een groepje kinderen dat om een grote sneeuwpop stond.

Het bleek dat de sneeuwpop was beschadigd en 1 van de kinderen was erg verdrietig omdat zijn creatie was. Stefan knielde naast hem en vroeg wat er was gebeurd. 

De kinderen legden uit dat de sneeuwpop was omgevallen door de sterke wind.

Met een glimlach zei Stefan: "Laten we hem weer opbouwen!” 

Samen met de kinderen hielp Stefan de sneeuwpop opnieuw in elkaar te zetten.

Ze voegden extra accessoires toe, Zoals een oude hoed en een sjaal, en maakte het tot een echte winterheld.

Toen de sneeuwpop weer rechtop stond, juichten  de kinderen van blijdschap Stefan voelde een warme gloed van tevredenheid. Hij besefte dat, zelfs in koudste winter,een beetje samenwerking en vriendelijkheid de sfeer kon opwarmen.

Met een laatste groet aan de kinderen vervolgde Stefan zijn patrouille wetend dat hij niet alleen de straten beschermde, maar ook de harten van de mensen om hem heen.