Sint-maarten

 Sint Maarten

Het was de tijd van het jaar waarin de kinderen zich voorbereiden op het feest van Sint Maarten. Wat in de ene stad wel gevierd wordt en in de andere niet, Stefan heeft een leuke band met de kinderen uit zijn wijk , en dit jaar wilde hij iets anders doen. 

Op de avond van Sint Maarten, toen de lucht donker werd en de sterren aan de hemel stonden, trok Stefan zijn uniform aan en nam zijn lampion mee.
Stefan had al een oproep gedaan aan de kinderen om hun mooiste lampion te knutselen.

En had een oproepje gedaan met de datum en tijd bij het huis van de wijk te verzamelen.

en met de kinderen een rondje door de stad  maken.

Om ervoor te zorgen dat alles veilig was. De kinderen waren druk bezig met hun eigen lampionnen, zingend en lachend terwijl ze snoepjes verzamelden.

Stefan zag hoe een groepje kinderen in de buurt van uit een andere wijk  een grote boom stond. Ze waren aan het proberen om hun lampions aan te steken, maar het lukte niet. Hij liep naar hen toe en vroeg: "Hebben jullie hulp nodig?" De kinderen knikten enthousiast. Stefan hielp ze hun lampions aan te steken en vroeg of ze met hen mee wilden lopen en vertelde hen verhalen over de legende van Sint Maarten, de goede man die zijn mantel deelde met een arme bedelaar.

Naarmate de avond vorderde, merkte Stefan op dat sommige kinderen wat bang waren voor de donkere plekken in de stad. Hij besloot hen te vergezellen en hen te beschermen. Samen gingen ze langs de huizen, zingend en vrolijk, terwijl de lampions de weg verlichten.

Aan het einde van de avond, toen de laatste snoepjes waren verzameld, bedanken de kinderen Stefan voor zijn hulp. Ze gaven hem zelfs een knuffel en  zelfgemaakt cadeau: een kleurrijke lampion met de tekst "Dank je, Agent Stefan!" erop. Met een glimlach op zijn gezicht voelde Stefan zich gelukkig. Hij had niet alleen de veiligheid van de stad gewaarborgd, maar ook vreugde en saamhorigheid gebracht tijdens dit mooie feest.

En zo werd Agent Stefan een echte held van de avond, en de kinderen zouden zijn hulp nooit vergeten.