Brand in huis

Er was eens een  jongen genaamd Oliver,

Die op een namiddag thuis was. Hij was 

huiswerk maken aan de eethoek tafel in de keuken,
rook hij een vreemde geur . Het was niet de geur van zijn favoriete koekjes die zijn moeder vaak bakte. Verbaasd keek hij om zich heen en merkte dat er rook uit de woonkamer kwam. Oliver sprong van de stoel en rende naar de woonkamer. tot zijn schrik zag hij dat er vlammen uit waren die de muren leken te verslinden. Zijn hart klopte in zijn keel, maar hij wist dat hij snel moest handelen.

Hij herinnerde zich wat zijn ouders hem hadden geleerd over brandveiligheid:

Als er brand is, moet je altijd 112 bellen.

Samen met zijn hond rende hij naar de telefoon op de gang Met trillende handen pakte hij de telefoon en drukte op de sneltoets voor hulpdiensten 112. Wat is uw noodsituatie? Vroeg de operator. Er is brand in mijn huis!’’ riep Oliver terwijl hij zijn adem inhield. Hij vertelde de operator waar hij woonde en dat zijn ouders niet thuis waren. De operator  bleef kalm en gaf Oliver instructies. "Blijf rustig, Oliver Ga naar een veilige plek, weg van de rook en de vlammen. blijf aan de lijn met mij.”

Oliver volgde de instructies en verliet de woonkamer, terwijl hij de deur achter zich dicht deed om de vlammen te vertragen.

In de tuin wachtte hij op de  hulpdiensten. Al snel hoorde hij de sirenes van de brandweer in de verte. Oliver voelde zich bang, maar ook trots dat hij het juiste had gedaan. toen de brandweermannen de brand onder controle krijgen voordat het huis ernstige schade opliep. toen zijn ouders thuis kwamen, waren ze ontzettend trots op hun dappere jongen. ze omarmen hem en bedankte hem voor zijn moed.

Van die dag af aan wist Oliver dat hij altijd moest opletten en niet bang moest zijn  om hulp te vragen. En zo leefde hij nog lang en gelukkig, met de les dat zelfs in moeilijke tijden moeten snel handelen het verschil kunnen maken.