Halloween

Halloween

Op een mistige Halloween Avond kreeg  Stefan een oproep die zijn rustige dienst volledig zou veranderen. Hij was net begonnen aan zijn nachtdienst in een grote stad  waar heel veel gebeurde. Er is een melding binnengekomen van een vreemd huis aan de rand van het bos. Een oude villa die al jaren leeg staat. Mensen zeggen dat er licht brandt en er vreemde geluiden vandaan komen. Kun je een kijkje nemen?"

Stefan zuchtte diep. Hij kende de verhalen over de oude villa. Het was het soort plek waar kinderen griezelverhalen over vertelden. Maar hij weet dat Spoken en Geesten  niet bestaan. Toch, iets in zijn onderbuik vertelde hem dat deze nacht anders zou zijn.

Aangekomen bij de villa merkte Stefan dat er inderdaad licht door de gordijnen scheen, hoewel niemand daar zou moeten wonen. Hij liep naar de voordeur, zijn zaklamp stevig in zijn hand geklemd, en drukte op de bel. De deur kraakte langzaam open, alsof iemand hem verwachtte. Binnen was het ijskoud en de geur van vocht en stof vulde de lucht. "Politie!" riep Stefan. Geen antwoord. De stilte was drukkend. Hij besloot de trap op te gaan. Halverwege hoorde hij een geluid, alsof iemand fluisterde. 

Hij keek om zich heen, maar zag niemand. Boven aangekomen, merkte hij dat één deur op een kier stond. Het leek alsof er iemand binnen was. Zijn hand rustte op zijn dienstwapen terwijl hij voorzichtig de deur verder openduwde. De kamer was leeg, op één ding na: een oude spiegel aan de muur. Plotseling leek de temperatuur in de kamer nog verder te dalen. Zijn adem kwam als wolkjes uit zijn mond. In de spiegel zag hij zijn eigen reflectie, maar... daarachter stond een schaduw. Een schim van een figuur, donker en vervormd. Stefan draaide zich om, maar de kamer was leeg. De schaduw in de spiegel kwam steeds dichterbij, tot ze recht achter hem stond. Zijn hart bonsde in zijn keel. 

Hij wilde zich verzetten, maar zijn lichaam verstrakte. De schaduw fluisterde iets, een boodschap die hij niet kon verstaan, waarna alles zwart werd.
Stefan heeft alles goed na gekeken maar was blij toen hij het huis weer uit liep Stefan is niet gauw bang maar hier had hij toch wel een gevoel van brbr. Maar er was verders niets verdacht te vinden waar Stefan en zijn collega,s iets mee konden  

De klok naar wintertijd

 

                                          De klok naar wintertijd

Stefan is een trotse Vader die heel graag

Zijn kinderen voorleest voor ze naar bed moeten.

En hij heeft  geen dienst heeft.

Als. Het bijna bedtijd is verzamelen ze in het grote bed

Dat van Stefan en lizzy Stefan komt tussenin zitten

met een boek 

En de honden die ook op bed komen liggen.

Lizzy heeft een momentje voor zichzelf.

Vaak heeft Stefan wel een boek in zijn handen

Maar de kinderen vinden zijn verhalen over zijn werk veel spannender.

Stefan mag natuurlijk niet alles vertellen over zijn werk, zelfs niet tegen lizzy of zijn ouders, dat zijn de regels van. Een agent zijn. Maar vaak begint hij over een zaak en verzint dan heel veel dingen er bij Levi, vind het heel spannend. Luna is vaak zo moe dat ze dan al snel in slaap valt. Maar over een week is het weer na een halfjaar tijd om de klok te verzetten, dit keer zetten we hem weer een uurtje terug.

Dat houdt in dat het in de avond een uurtje eerder donker is. In de ochtend wordt het steeds later licht. En het voorlezen is dus ook een uurtje later, elke keer weer even wennen. Stefan vindt dit wel de gezelligste tijd van het hele jaar. Ze zijn wel al jaren bezig om het verzetten van de klok te moeten verzetten af te schaffen, Stefan weet niet beter dan dat elk half jaar de klok een uur moet. Verzetten in de wintertijd is dat. Dat is normaal voor Stefan een extra uurtje werken, bijna elk jaar heeft hij die nachtdienst dit jaar mag hij een uurtje extra langer bij zijn gezin zijn omdat hij nu een weekje Herfstvakantie heeft gevraagd bij zijn baas.

Stefan en zijn gezin

 

                                  Stefan en zijn gezin 

Stefan kijkt tevreden naar de ondergang van de zon terwijl

Hij moest zijn dienst afsluiten.  De lange dag vol patrouilles en geprekenen  

Met de buurtbewoners is voorbij Hij kan niet wachten 

om zijn gezin weer te zien. Terwijl hij zijn uniform uit doet, denkt hij aan het avondeten dat zijn vriendin heeft voorbereid en aan het gelach van zijn kinderen die hem altijd zo blij maken.

Met een laatste blik op zijn bureau pakt hij zijn spullen en verlaat 

het politiebureau. De frisse lucht verwelkomt hem terwijl hij naar zijn

Fiets loopt onderweg naar huis denkt hij aan de kleine dingen die hem 

Gelukkig maken: Het samen spelen in de tuin, het voorlezen van verhalen voor het slapen gaan, en het knuffelen van zijn kinderen.

Bij aankomst ziet hij het licht branden in de woonkamer en keuken en hoort 

Hij het geblaf van de honden, zijn hart maakt een sprongetje van vreugde. Vandaag was een zware dag maar de momenten met zijn gezin  maken alles waard.